Op vrijdagavond kwamen we terug uit Zweden. Op zaterdagochtend vertrokken A en ik al vroeg naar Texel. We hadden een paar uur de tijd om iets aan de moestuin te doen. Dit was voorlopig de enige mogelijkheid, want ‘s middags zouden er huurders komen.

Wat een weelderige woestenij troffen wij aan! Door de oostindische kers, bloeiende dille en komkommerkruid zag het prachtig uit als je niet wist dat dit als moestuin bedoeld was. Sinds het begin van de zomer hadden wij er niets meer aan gedaan (dat gaat soms zo met een moestuin op afstand) en dat was nu goed merkbaar.

Het aardappelveld was compleet verdwenen. In elk geval was er geen aardappelplant meer te bekennen. In plaats daarvan was het een raaigrasveld geworden. Op de groentebedden was de situatie minder dramatisch, maar je moest wel zoeken om de geplande planten tussen de spontane planten terug te vinden. Een paar uur hard werken, leverde niet een keurige moestuin op, maar wel een behoorlijke oogst. Zelfs de aardappels bleken het ondergronds overleefd te hebben.

Wat namen we mee terug? Bietjes, sperziebonen, sla, andijvie, courgette, courgettebloemen dille, peterselie, koriander, komkommer, paarse aardappels, gele aardappels, uien en de eerste appels.

Gelukkig hadden we in dit eerste jaar van ons moestuin op afstand experiment gekozen voor gemakkelijke groenten en kruiden.