Hi Katinka,

Dat was een spannende week. Ik was heel benieuwd en ook wel wat zenuwachtig of mensen nu al een optie op een huis wilden nemen. Maar het ging boven verwachting goed en er heeft zich een heel leuke club mensen aangemeld om daadwerkelijk in ons dorpje te komen wonen. Nu wordt het dus echt! Het was ook wel heel lekker om na zo’n week even bij te komen op Texel. Ik was erg onder de indruk van het enthousiasme waarmee je je op het onkruid in je nieuwe moestuin stortte. Maar nu ziet het er ook wel weer echt goed uit. Wat had je nou ook al weer allemaal geplant?

Wat wel heel stom is, ik had een zakelijke rekening aangevraagd bij de Triodos maar ze kunnen me niet als klant aannemen. Als projectontwikkelaar sta je blijbaar onder verscherpt toezicht door de DNB en ze konden de monitoring op ons bedrijf niet waarmaken. De ASN bank viel ook af (dan moet je een eenmanszaak zijn). Dus nu blijven de reguliere banken over. Het voelt wel raar. Ik heb een duurzaam project, ik wil heel graag voor een duurzame bank kiezen, maar ze willen me niet.

Maar ik ga me toch maar bezig houden met leuke dingen, het kippenhok dat ze bij de Novalishoeve hadden bijvoorbeeld, dat zou toch ook heel mooi in mijn dorpje passen!

Zusje,

Ja, dat is leuk een kippenhok. Bij A. zijn we ook bezig met een kippenhok. Het wordt een bijzonder geval. De basis is een deel van een houten treinlocomotief die vrienden van hem als speeltoestel in de tuin hadden staan. Voor de rest alleen maar gerecycled hout en ander materiaal (uit de schuur en an straat). Maar als het straks in een kleur is geverfd wordt, ziet het er prima uit.

Alleen dat verven komt er maar niet van. Te veel projecten. Mijn lief en ik hebben samen zeven kinderen, drie huizen, twee moestuinen, oneindig veel klusprojecten in die huizen en allebei een baan. Een moestuin op afstand, zoals op Texel, is dan misschien een tikkeltje te ambitieus, maar tot nu toe wordt ik er blij van! Al maakt die droogte van de laatste tijd me wel wat nerveus, dus laatst zijn we op een dag op en neer gegaan om te sproeien. Toen bleek dat de courgettes die we de week daarvoor hadden overgeplant het niet gered hadden. Ze waren nog niet goed genoeg geworteld om die warmte aan te kunnen. Helaas…

De rest stond er goed bij. Maar ik had van te voren wel bedacht alleen groenten uit te kiezen waarbij je niet dagelijks de slakken hoeft weg te jagen en waarbij wat onkruid op een gegeven moment niet zo erg is. Vandaar die keuze voor een veld vol met verschillende soorten courgettes en pattissons. Die groeien hard en woekeren gewoon lekker over alles heen. Bovendien vind ik de bloemen ook mooi en ik gebruik ze graag in het eten. Maar het courgetteproject is dus vooralsnog mislukt. De pompoenen lijken wel aan te slaan.

Wat hebben we verder? Verschillende soorten aardappelen. Daartussendoor heb ik dille (onmisbaar in grote hoeveelheden in de Zweedse keuken) en komkommerkruid gezaaid. Dat doet het allemaal. Het onkruid laat ik op het aardappelveldje gewoon staan.

Verder hadden we raapstelen. Heel dankbaar, omdat het zo snel opkomt. De laatste porties zijn nu geoogst en in de vriezer beland. Wat nog in het verschiet ligt: kapucijners (vers bijna niet verkrijgbaar in de winkel en zo lekker), tuinbonen, sperziebonen, snijbiet, palmkool (zodat we ook iets in de winter hebben), uien, bieten, peterselie, koriander (de vaste kruiden staan al in de kruidentuin), oostindisch kers (ik hoop dat dit op een gegeven moment overal in de tuin gaat groeien, mooi en lekker!), goudsbloemen en achinea. Misschien vergeet ik nog iets. In elk geval van alles wat vroeg in de volle grond gezaaid kon worden en tegen een stootje kan. Over twee weken gaan we weer. Dan wil ik een nieuwe poging wagen met de courgettes en gaan we tomaten planten.

Misschien kunnen we met midzomer de eerste aardappelen opgraven …