Lief zusje,

Ik heb gezien hoe hard jullie de afgelopen weken aan het werk zijn geweest om het project Bolderburen te laten slagen. Er waren een paar tegenslagen, Maar jullie zijn door gegaan. Vooral omdat er inmiddels veel mensen waren die er in geloofden. En nu loopt het weer, geweldig!

Op een totaal ander vlak had ik een vergelijkbaar probleem. De paralel: je hebt een plan, je gaat er mee aan de slag, je bent wellicht iets te enthousiast, het project dreigt onhanteerbaar te worden, je ploetert verder met de mensen en de middelen die je ter beschikking hebt, improviseert wat en doet wat water bij de wijn. En voilà, opeens is er toch resultaat.

Ik heb van dit proces minder stress gehad dan jij, want bij mij waren er geen economische risico’s, waren er geen andere mensen bij betrokken, ging het over een traject van een paar dagen. Getalsmatig dus niet vergelijkbaar. Maar klein en groot lopen vaak paralel.

Wat was mijn proces? Wel, geen ecodorpje maken, maar vlierbloesemsiroop. Stap 1 was dat ik in het buurtje waar ik nog niet zo lang woon op speurtocht ging naar vlierbloesem. Dat viel tegen. Toen toch maar op een vrije ochtend met trein en OV-fiets naar mijn oude stek. Een overdaad aan bloesem en een prachtige ochtend. Uit enthousiasme kon ik niet stoppen met plukken.

Ik merkte ook dat de houding ten opzichte van wildplukken in Nederland veranderd is. Vijftien jaar geleden werd ik nog wel eens uitgescholden en kreeg te horen dat ik ‘jatte van de gemeenschap’. Nu alleen geïnteresseerde vragen. Met 1 vrouw heb ik zelfs een uur op het fietspad staan praten.

Met drie boodschappentassen vol bloesem ben ik vervolges IKEA in gegaan om flessen te kopen, waar mensen wel wat verward in mijn kar keken omdat ze niet snapten van welke afdeling dat dan kwam. In de tram naar huis zat ik tegenover twee Chinese vrouwen die een half uur lang de inhoud van mijn tassen bestudeerd en bediscussieerd hebben (denk ik, want ik verstond ze niet), maar mij er verder niet over hebben aangesproken.

Thuis begon de uitdaging. Toen ik de tassen had uitgestort lag er een veel te grote baal bloesem op mijn aanrecht. Om dat te verwerken tot siroop was er heel veel suiker, citroenen, en citroenzuur nodig. Ik ben meerdere keren naar de winkel gefietst omdat ik te weinig had. Maar uiteindelijk had ik ook gewoon te kort aan potten, pannen, etc. om alles te verwerken.

Nu is het vier dagen later en is alle bloesem toch verwerkt. Het resultaat: 24 flessen siroop, 3 flessen verse limonade (met weinig suiker), een borrelend vat met iets wat hopelijk ‘vlierchampagne’, wordt, en een vat in de kast die in de vanaf de nazomer moet zorgen voor vlierbloesemlikeur.

Natuurlijk had ik te weinig flessen voor de siroop (voor de champagne ga ik Grolschflesjes gebruiken en voor de likeur koop ik later kleine blanke beugeldopflesjes bij Ikea). Dus de helft zit nu in mooie flessen, de rest in wijnflessen waar het etiket nog op zit en er is zelfs een anderhalve liter fles basic cola met siroop (ziet er niet uit).

Ik ben tevreden. Enige verzoek aan jou is of je de komende tijd heel veel Grolsch wilt drinken …